Christusimpuls

Speurtocht naar de christusenergie

Nadat mijn vriendin Mies me had geïnspireerd door het noemen van de woorden christusenergie en christusimpuls kreeg mijn zoeken meer focus. Hoewel… Mijn speurtocht naar de betekenis van deze begrippen leverde me in eerste instantie niet veel op. Natuurlijk is er heel veel over Jezus te vinden in talloze boeken en uiteraard in de Bijbel. Maar ik had sterk het gevoel dat dit iets was waar ik dieper voor moest graven, dat het ook iets met mijn eigen wezen te maken had. En dat ik de informatie over de christusenergie niet in de verschillende katholieke, hervormde en gereformeerde kerkdiensten had gehoord waar ik bij was geweest.

Ik zocht eerst vooral op internet naar het woord ‘christusimpuls’, dat in die tijd geen zoekresultaten opleverde. Tot ik een aanknopingspuntje vond tijdens een open dag voor de opleiding Zingeving en Spiritualiteit van de Academie voor Geesteswetenschappen (indertijd Hogeschool voor Geesteswetenschappen). De toenmalige directeur van de school sprak op een manier over Jezus die zo tastbaar was dat ik er graag meer over wilde weten.

De studie naar diverse religies, filosofie, metafysica en psycho-therapeutische theorieën omvatte onder meer het vak ‘Esoterisch Christendom’. In de gelijknamige boeken van Rudolf Steiner (samengesteld uit voordrachten gehouden tussen 1910 en 1912) en Jacob Slavenburg (2005) ging een eerste tipje van de sluier omhoog. Wat gebeurde er tijdens de doop in de Jordaan? Wat was het mysterie van Golgotha? Maar vooral: wat gebeurt er in een mens, wanneer er sprake is van de werking van de christusimpuls? En waarom triggert Jezus dit bij mij, maar hebben Boeddha, Mohammed, Krishna, engelen, Maria, de afbeelding van een roos, ster, hart, licht of iets anders een zelfde uitwerking op andere mensen?

Het werd nog boeiender, want daarna leerde ik dat er een ‘lijn’ door de geschiedenis van de mensheid loopt, van vele wijzen wereldwijd, die de werking van deze innerlijke bron van rijkdom al duizenden jaren ervaart en die ieder in zijn of haar eigen bewoordingen omschrijft. Een licht dat wordt doorgegeven, via mysteriescholen, maar ook via andere spirituele en filosofische stromingen en door individuen die letterlijk het Licht hebben gezien. Steeds met de Christuskracht als centraal punt. Waarom had ik niet over deze bron en de ontwikkelingsweg die je kunt gaan gehoord tijdens kerkbezoeken? En waarom sprak geen enkele coachings-, counseling of therapie-opleiding hierover?

Deze weg wordt ook wel een inwijdingsweg genoemd. Een weg waarin je jezelf leert kennen. Je diepste essentie. Als je jezelf beter leert kennen, ontdek je eerst een hoop chaos en complexen die opgeruimd mogen worden. Dit kun je zien als een fase van reiniging, die deels nooit meer stopt. Maar je ontdekt ook dat daardoor de deur open gaat om het goddelijke in jezelf te ontdekken. Én je ziet in dat het goddelijke in jezelf onderdeel is van het goddelijke om ons heen.

Voor mij als rationele rakker, aanhanger van hardcore evidence based wetenschap ging er een wereld open. Het was de weg die Jezus voor degenen ‘die oren hebben om te horen’ (dat wil zeggen voor wie de diepere betekenis ervan begrijpt) heeft uitgedragen in de drie jaar nadat hij tijdens zijn doop in de Jordaan was bezield met de Christuskracht (de christusenergie). En het bleek ook de weg die onder meer wordt omschreven door de Egyptenaren, in de gnostiek, hermetica, door Zarathoestra, de Grieken, Paulus, Maria Magdalena, de manicheeërs, de mystici, de katharen, het graalmysterie, Boehme, de tempeliers, de rozenkruisers, de vrijmetselaars, Swedenborg, Blake, Steiner en Jung.

De zoektocht naar de kennis van het hart. Persoonlijke ontwikkeling op de meest intense en inspirerende manier! Het greep mij aan, om me niet meer los te laten.

De christusimpuls is in de loop der tijden steeds anders omschreven: het ontdekken van de godsvonk in je hart, de godsgeboorte in de ziel, toegang krijgen tot het Zelf, zelfrealisatie, individuatie enzovoorts. En deze wijsheid was ook vóór Christus al bekend, waarover later meer. Steeds gaat het om het principe van zelf-bewustwording; bewustwording van jezelf. Het letterlijk ont-dekken van een andere, innerlijke, wereld, die we niet zien met onze zintuigen, maar die minstens zo tastbaar en voelbaar is wanneer je de weg naar binnen gaat bewandelen.

Tegelijk is dit de belangrijkste weg naar beleving, zingeving, betekenisgeving. En de manier om van ‘geloven’ te komen tot ‘weten’, het beleven van het goddelijke, de onvoorwaardelijke liefde, Allah, Licht, de kosmos, het Heilige, Jahweh, ‘iets dat groter is dan ik’ in jezelf.

Inwijding wordt vaak inwijdingsmysterie genoemd. Dat komt omdat het duizenden jaren verboden was om buiten de kleine elitekringen die bekend waren met de ontwikkelingsstappen over deze kennis te praten. Verboden omdat een verkeerd begrip de wereld niet vooruit zou helpen. Verboden omdat de kennis te onbegrijpelijk werd geacht voor het ‘gewone volk’. Verboden omdat de machthebbers (elite, kerk en staat) zo de enige lieden bleven die zich verder ontwikkelden… Door het verbod op het openbaar delen van deze kennis was het lang een groot mysterie wat er precies werd overgedragen. Maar door nieuwe vondsten van oude bronnen (daaronder de Nag Hammadi geschriften) is duidelijk dat alle culturen wereldwijd dergelijke kennis overdroegen van mens tot mens.

Voor iedereen die graag het spoor van licht wil ontdekken via een boek of een serie video-opnamen is er de Reis langs de mysteriën van historicus Jacob Slavenburg. Wie meer inzicht wil hebben in de werking van de Christusenergie en de verschillen tussen innerlijk en uiterlijk Christendom, raad ik het boekje De wolk boven het heiligdom uit 1802, geschreven door de Duitse mysticus Karl von Eckhartshausen aan.

Een paar voorbeelden van kleine mysteriën komen in het volgende stukje aan bod, Religieuze dromen.

Share this Post