De engelbewaarder

Mensen vertellen mij regelmatig over hun ervaringen met engelen. Sommigen krijgen steun van een overleden dierbare die ze als een engel omschrijven. Anderen ervaren een energieveld dat soms een menselijke gestalte aanneemt. Weer een ander voelt dat hij beschermd of geleid wordt door iets, maar ziet niks. Hieronder een aantal verhalen over engelbewaarders, ook wel beschermengelen genoemd.

Dokter Moolenburgh vroeg het zijn patiënten
“Hebt u ooit in uw leven een engel gezien?” vroeg dr. Moolenburgh vanaf 1982 aan 400 patiënten in zijn huisartspraktijk. In zijn boek Engelen als beschermers en als helpers der mensheid doet hij verslag van dit onderzoek. Het bleek dat 68 van deze 400 mensen bijzondere waarnemingen hadden gedaan. Van een sterk gevoel van leiding tijdens een gevaarlijke situatie, tot contacten met overledenen, visioenen en uittredingen. Het verraste Moolenburgh dat deze ervaringen bij zowel zijn katholieke, protestante als ongelovige patiënten voorkomen. Daarnaast antwoordde 31 van de 400 mensen dat zij wel eens een engel hadden gezien. Diverse keren bestond de ontmoeting uit een levensgevaarlijke situatie, gevolgd door een plotselinge redding door een normaal gekleed maar opvallend mooi ‘persoon’ en tenslotte het spoorloze verdwijnen van de redder nadat je door had dat deze meer van je af wist dan hij kon weten.

Zoals bij het kleine meisje van 2,5 jaar dat door haar ouders krijsend en drijfnat op 6 meter van een diepe vijver werd gevonden zonder waterspoor. Als volwassene pas herinnert zij zich in therapie ‘iemand in het wit’ die haar eruit tilde. Of de vrouw die haar zoon blij uitzwaait, hem behoedend voor de Duitse bezetter en ternauwernood aan de dood ontsnapt omdat twee krachtige handen haar net voor de wielen van een tram weg sleuren. De redders waren nergens te bekennen. En de vrouw die door een Duitse vrachtwagen dreigde te worden overreden maar met fiets en al werd opgetild en een paar meter verder werd neergezet. De fietser die achter haar reed was stomverbaasd. Weer anderen ervaarden engelenkoren, troostende handen en reddende wonderen.

Moolenburgh merkte dat mensen die een glimp achter de schermen kregen vaak een ‘typische glans’ in de ogen hebben. Zoals één van zijn patiënten, die als kind voor het slapen gaan lange tijd iemand zag die leek op een blond kind van zijn eigen leeftijd, met een lichtglans om hem heen. Na een paar weken zei het kind: “dit kan nu niet langer meer doorgaan want je voeten raken nu de grond”. Daarna verscheen het blonde kind nooit meer. En een man en vrouw die werkten voor een geheime dienst en daar hun hart en ziel verliezen. Ze ervaren een dieptepunt in hun gevoelsleven en zijn wanhopig. Op een dag worden ze op straat afzonderlijk van elkaar naar een grote kathedraal gedreven door een overmachtig gevoel. In de kathedraal voelen ze allebei een krachtige hand in hun nek, die hen tot rust brengt. Ze vonden elkaar daar en zijn getrouwd. Ze hebben allebei iets glanzends, schrijft Moolenburgh, “als mensen die de hel hebben gezien en hebben bemerkt dat het licht altijd sterker is.”

Er zijn ook verhalen van mensen die steun vonden door een bijzondere kracht van overledenen. We kijken naar de verhalen van Elena en Christina en van Jan en Wim Leene. De één groeit na de dood van de ander.

Elena en Christina
In het boek Christina, tweeling als licht geboren, beschrijft voormalig topsporter en doktersassistente Bernadette von Dreien het bijzondere levensverhaal van haar tweeling. De tweeling kwam in 2001 te vroeg ter wereld en woog bij de geboorte maar 570 en 600 gram. Eén van de tweeling, Elena, overlijdt na acht weken. Het valt Bernadette op dat Elena’s dood tegen de prognose van de artsen in niet zorgt voor een terugval in de gezondheid bij haar zusje Christina. Integendeel, Christina haalt het en wordt na de dood van haar zusje sterker en lijkt opnieuw geboren.

Bernadette heeft onbeschrijflijk veel verdriet, maar krijgt ook een betekenisvol gevoel dat pas 15 jaar later verklaard wordt. Haar dochter Christina blijkt geboren met een sterk verruimd bewustzijn. Ze is onder andere helderziend en heeft contact met haar zusje Elena, die een belangrijke rol in haar leven speelt. Elena ondersteunt Christina nu zonder lichaam, bij Christina’s levensmissie om licht en liefde in de wereld te zetten.

Jan en Wim Leene
Zo’n zelfde verhaal vinden we bij twee broers uit de vorige eeuw, Jan en Wim Leene. Deze mannen bliezen in Nederland de spirituele beweging van het Rozenkruis nieuw leven in, waarin een innerlijke ontwikkelingsweg centraal staat. In 1938, terwijl hun boeken en bijeenkomsten sterk in opkomst zijn, overlijdt de charismatische, dynamische en vurige Wim Leene. Bekenden van de broers betwijfelen of broer Jan de jonge succesvolle beweging kan leiden en velen vrezen het einde van het Rozenkruis in Nederland. Maar niets blijkt minder waar. Het lijkt erop alsof Jan de leiderschapskwaliteiten van zijn broer ontvangt!

Zelf zegt Jan (die zich vanaf WOII Jan van Rijckenborgh noemt) hierover: “Zeer vele malen zal een ziel die vrijkomt bij een overlijden helpend en versterkend kunnen zijn. Toen bijvoorbeeld in 1938 mijn broeder stierf (…) kwam de tweede dag na zijn verscheiden zijn ziel over mij. En u zult zich kunnen voorstellen dat wij sedertdien daarvan de grootst mogelijke hulp hebben ondervonden.” Jan van Rijckenborgh schreef onder meer het boek De universele gnosis.

Ik sluit dit bericht af met de bijzondere ervaring van Betty Malz en met een boek dat ik heel interessant vond: Engelen van geboorte en dood.

Het verhaal van Betty Malz
In 1959 krijgt de toen 27-jarige Betty Malz een bijna-dood-ervaring. Nadat ze 28 minuten dood is verklaard ‘ontwaakt’ ze. Onder meer in haar boeken My glimpse of eternity en Angels by my side beschrijft ze hoe engelen en iemand die ze als Jezus herkent haar begeleiden tijdens de tijd dat ze klinisch dood was. Betty vertelt: “De overgang was sereen en vredig. Ik liep een prachtige groene heuvel op. Het was steil, maar mijn beenbeweging ging moeiteloos en een diepe extase overspoelde mijn lichaam. (…) Toen realiseerde ik me dat ik niet alleen liep. Links, en een beetje achter me, schreed een lange, mannelijk ogende figuur in een gewaad. 

Ik vroeg me af of hij een engel was en probeerde te zien of hij vleugels had. Maar hij keek me aan en ik kon zijn rug niet zien. Ik voelde echter dat hij overal naartoe kon en heel snel. We spraken niet met elkaar. Op de een of andere manier leek het niet nodig, want we gingen allebei in dezelfde richting. Toen werd ik me ervan bewust dat hij geen vreemde was. Hij kende me en ik voelde een vreemde verwantschap met hem. Waar hadden we elkaar ontmoet? Hadden we elkaar altijd gekend? Het leek erop dat we dat hadden. Waar gingen we nu heen? (…) Toen de engel naar voren stapte en zijn hand op de poort drukte, verscheen er een opening (…) Het licht dat verscheen was oogverblindend. Ik zag geen figuur, maar was me bewust van een persoon. Plots wist ik dat het licht Jezus was, de persoon was Jezus.”

Vanaf eind jaren ’80 werd steeds meer wetenschappelijk onderzoek gedaan naar bijna-dood-ervaringen. Dat kwam vooral omdat er toen voor het eerst werd gereanimeerd en mensen uit hun klinische dood ontwaakten. Wil je meer weten hierover, kijk dan eens naar het indrukwekkende boek Eindeloos bewustzijn van de Nederlandse hartchirurg Pim van Lommel. Ik ontmoette hem in 2019, bij een lezing.

Engelen van geboorte en dood
Ter afsluiting een paar engelen-inzichten uit het boek van Liselotte Baertz Engelen van geboorte en dood. Door haar werk als spiritueel therapeute ging Baertz steeds meer waarnemen. Ze zegt: “De mens is nooit alleen. (…) Engelen spelen een rol in het proces van leven, dood en wedergeboorte. (…) Ze waken over leven en sterven van de mensheid en staan ons ook bij in moeilijke momenten.” In haar boek omschrijft ze hoe de mens, begeleidt door zijn gids en engelbewaarder, vóór zijn incarnatie een plek op aarde uitkiest die zich het beste leent voor zijn ontwikkeling. Elke stap op het levenspad staat volgens haar onder begeleiding van andere lichtwezens.

Ook bijzonder aan dit boek vind ik de omschrijving van het hiernamaals, de verschillende sferen, ‘hemelen’ en ‘hellen’. Na je overlijden ontwaak je volgens haar waarneming in één van zeven sferen: 1. de ‘hel’ (haat, hebzucht, wraakzucht), 2. de lage egoïstische emoties, 3. emotionele kilte, 4. het eigenlijke hiernamaals, 5. het niveau van liefde en vertrouwen, 6. het niveau van goddelijke verbondenheid of in niveau 7. het goddelijk, emotioneel dienen. Je komt in díe sfeer, die overeenkomt met de zuiverheid van je ziel en ontmoet daar de gestorven verwanten die hetzelfde niveau hebben bereikt, aldus Baertz. Je kunt door naar een volgende sfeer als je gerijpt bent. Die rijpheid kun je in een volgende incarnatie op de proef stellen.

De goddelijkheid van onze ziel
In diverse boeken en verhalen van cliënten komt terug dat engelen en andere spirituele wezens ons wijzen op de goddelijkheid van onze ziel. Door goed naar je hart te luisteren kun je een ‘ontwaakte ziel’ worden. Iemand die zich laat leiden door licht en liefde. Het lijkt me mooi als we allemaal onze innerlijke roepstem volgen. En ons hart blijven openen voor de wonderen van de andere wereld.



Share this Post