De engelbewaarder

Mensen vertellen mij regelmatig over hun ervaringen met engelen. Sommigen krijgen steun van een overleden dierbare die ze als een engel omschrijven. Anderen ervaren een energieveld dat soms een menselijke gestalte aanneemt. Weer een ander voelt dat hij beschermd of geleid wordt door iets, maar ziet niks. Hieronder een aantal verhalen over engelbewaarders, ook wel beschermengelen genoemd. Uit boeken die ik de moeite van het lezen zeer waard vond.

Dokter Moolenburgh vroeg het zijn patiënten
“Hebt u ooit in uw leven een engel gezien?” vroeg dr. Moolenburgh vanaf 1982 aan 400 patiënten in zijn huisartspraktijk. In zijn boek Engelen als beschermers en als helpers der mensheid doet hij verslag van dit onderzoek. Het bleek dat wel 68 van deze 400 mensen bijzondere waarnemingen hadden gedaan. Van een sterk gevoel van leiding tijdens een gevaarlijke situatie, tot contacten met overledenen, visioenen en uittredingen. Het verraste Moolenburgh dat deze ervaringen bij zowel zijn katholieke, protestante als ongelovige patiënten voorkomen. Daarnaast antwoordde 31 van de 400 mensen dat zij wel eens een engel hadden gezien. Diverse keren bestond de ontmoeting uit een levensgevaarlijke situatie, gevolgd door een plotselinge redding door een normaal gekleed maar opvallend mooi ‘persoon’ en tenslotte het spoorloze verdwijnen van de redder nadat je door had dat deze meer van je af wist dan hij kon weten.

Zoals bij het kleine meisje van 2,5 jaar dat door haar ouders krijsend en drijfnat op 6 meter van een diepe vijver werd gevonden zonder waterspoor. Als volwassene pas herinnert zij zich in therapie ‘iemand in het wit’ die haar eruit tilde. Of de vrouw die haar zoon blij uitzwaait, hem behoedend voor de Duitse bezetter en ternauwernood aan de dood ontsnapt omdat twee krachtige handen haar net voor de wielen van een tram weg sleuren. De redders waren nergens te bekennen. En de vrouw die door een Duitse vrachtwagen dreigde te worden overreden maar met fiets en al werd opgetild en een paar meter verder werd neergezet. De fietser die achter haar reed was stomverbaasd. Maar ook engelenkoren, troostende handen en reddende wonderen.

Moolenburgh merkt dat degenen die een glimp achter de schermen kregen vaak een ‘typische glans’ in de ogen hebben. Zoals één van zijn patiënten, die als kind voor het slapen gaan lange tijd iemand zag die leek op een blond kind van zijn eigen leeftijd, met een lichtglans om hem heen. Na een paar weken zei het kind: “dit kan nu niet langer meer doorgaan want je voeten raken nu de grond”. Daarna verscheen het nooit meer. En een man en vrouw die werkend voor een geheime dienst hun hart en ziel verloren. Tegelijkertijd een dieptepunt in hun gevoelsleven hebben en wanhopig zijn. Op een dag op straat afzonderlijk van elkaar naar een grote kathedraal worden gedreven door een overmachtig gevoel in een Oosteuropese stad, waar ze elk een krachtige hand in hun nek voelen die hen tot overgave brengt. Ze zijn getrouwd en hebben allebei iets glanzends, schrijft Moolenburgh, “als mensen die de hel hebben gezien en hebben bemerkt dat het licht altijd sterker is.”

Er zijn ook verhalen van mensen die steun hebben aan een bijzondere lichtkracht van overledenen. Zoals duidelijk wordt in de verhalen van Elena en Christina en Jan en Wim Leene. De één groeit na de dood van de ander.

Elena en Christina
In het boek Christina, tweeling als licht geboren, beschrijft voormalig topsporter en doktersassistente Bernadette von Dreien het bijzondere levensverhaal van haar tweeling. De tweeling kwam in 2001 te vroeg ter wereld en woog bij de geboorte 570 en 600 gram. Eén van de tweeling, Elena, haalt het niet en overlijdt na acht weken. Het valt Bernadette op dat tegen de prognose van de artsen in, Elena’s dood niet zorgt voor een terugval in de gezondheid bij haar zusje Christina. Integendeel, Christina haalt het en lijkt door de dood van haar zusje in zekere zin opnieuw te worden geboren.

Bernadette ervaart onbeschrijflijk veel verdriet, maar krijgt ook een betekenisvol gevoel. Dat gevoel wordt pas 15 jaar later verklaard. Haar dochter Christina blijkt -net als andere kinderen uit een nieuwe generatie van evolutionaire denkers- geboren met een sterk verruimd bewustzijn. Ze is onder andere helderziend en staat in contact met andere dimensies, waaronder die dimensie waar haar zusje Elena verblijft. Wanneer haar inzichten toenemen leert ze meer over de rol die haar zusje nog steeds speelt in haar leven. Elena ondersteunt Christina nu zonder lichaam, bij Christina’s levensmissie om licht en liefde in de wereld te zetten.

Jan en Wim Leene
Zo’n zelfde verhaal vinden we bij twee broers uit de vorige eeuw, Jan en Wim Leene. Deze mannen bliezen in Nederland de spirituele beweging van het Rozenkruis nieuw leven in, waarin een innerlijke beleving van God centraal staat. In 1938, terwijl hun boeken en bijeenkomsten sterk in opkomst zijn, overlijdt de charismatische, dynamische en vurige Wim Leene. Betrokkenen betwijfelen of broer Jan de jonge succesvolle beweging kan leiden en velen vrezen het einde van het Rozenkruis in Nederland. Maar niets blijkt minder waar. Het lijkt erop alsof Jan de leiderschapskwaliteiten van zijn broer ontvangt!

Zelf zegt Jan (die zich vanaf WOII Jan van Rijckenborgh noemt) hierover: “Zeer vele malen zal een bloedziel die vrijkomt bij een overlijden helpend en versterkend kunnen zijn. Toen bijvoorbeeld in 1938 mijn broeder stierf (…) een hogere vibratie, kwam de tweede dag na zijn verscheiden zijn bloedziel over mij. En u zult zich kunnen voorstellen dat wij sedertdien daarvan de grootst mogelijke hulp hebben ondervonden.” Jan van Rijckenborgh schreef onder meer het boek De universele gnosis.

De twee Jezuskinderen
Rudolf Steiner hield tijdens zijn leven tot 1925 ongeveer 6000 voordrachten. Onder meer over leven in verbinding met je diepere zelf en de ontwikkeling van de aarde. Hij spreekt over ditzelfde fenomeen, het overgaan van het wezen van de één in de ander, in zijn boeken Het Vijfde Evangelie en De vier Christusoffers. Steiner beschrijft hoe hij ‘innerlijk schouwt’ dat er twee kinderen waren. Eén met een rein en krachtig lichaam, gerijpt door vele incarnaties. En één met een heel zuivere ziel, die van een aartsengel. Volgens Steiner beschrijft het evangelie van Lucas de Nathaanse Jezus. Een afstammeling van de priesterlijke zoon van David. Terwijl Mattheüs de Salomoonse Jezus beschrijft. Een afstammeling van de koninklijke zoon van David.

Steiner stelt dat de Jezus uit Mattheüs op 12 jarige leeftijd sterft. Op dat moment gaat zijn wezen over naar de Nathaanse Jezus. Steiner maakt een vergelijking met de zielenkrachten van de Boeddha en van Zarathoestra. Daarbij staat de Boeddha voor een mystieke verinnerlijking. Dat wil zeggen, een wezen dat zich losmaakt van lichamelijke voorstellingen en op die manier zijn/haar goddelijke kern tot bloei brengt. Dit reinigt het wezen en verhoogt zijn trilling. Steiner ziet dit als het eeuwige vrouwelijke. Daartegenover staat Zarathoestra voor de weg die het denken ontwikkelt tot schouwend denken. Zodat je de scheppende Geest in de natuur helderziend kan waarnemen en zelfkennis vanuit geestelijke wereldkennis krijgt. Dit ziet Steiner als het eeuwige mannelijke.

De Zarathoestra-ziel gaat over en maakt de Nathaanse Jezus krachtig genoeg om bij de doop in de Jordaan het Christus-wezen te ontvangen. Het Christuswezen stort zich bij Jezus’ dood uit in de geestelijke aardesfeer. Zo kon dit wezen door de eeuwen heen steeds actiever worden in de harten van de mensen.

Ik sluit dit bericht af met de bijzondere ervaring van Betty Malz en een boek dat ik rete-interessant vond: Engelen van geboorte en dood.

Het verhaal van Betty Malz
In 1959 krijgt de toen 27-jarige Betty Malz een bijna-dood-ervaring. Nadat ze 28 minuten dood is verklaard ‘ontwaakt’ ze. Onder meer in haar boeken My glimpse of eternity en Angels by my side beschrijft ze hoe engelen en Jezus haar begeleiden tijdens de tijd dat ze klinisch dood was. Betty beschrijft haar ontmoeting met de dood en een engel als volgt: “De overgang was sereen en vredig. Ik liep een prachtige groene heuvel op. Het was steil, maar mijn beenbeweging ging moeiteloos en een diepe extase overspoelde mijn lichaam. (…) Toen realiseerde ik me dat ik niet alleen liep. Links, en een beetje achter me, schreed een lange, mannelijk ogende figuur in een gewaad. 

Ik vroeg me af of hij een engel was en probeerde te zien of hij vleugels had. Maar hij keek me aan en ik kon zijn rug niet zien. Ik voelde echter dat hij overal naartoe kon en heel snel. We spraken niet met elkaar. Op de een of andere manier leek het niet nodig, want we gingen allebei in dezelfde richting. Toen werd ik me ervan bewust dat hij geen vreemde was. Hij kende me en ik voelde een vreemde verwantschap met hem. Waar hadden we elkaar ontmoet? Hadden we elkaar altijd gekend? Het leek erop dat we dat hadden. Waar gingen we nu heen? (…) Toen de engel naar voren stapte en zijn hand op de poort drukte, verscheen er een opening (…) Het licht dat verscheen was oogverblindend. Ik zag geen figuur, maar was me bewust van een persoon. Plots wist ik dat het licht Jezus was, de persoon was Jezus.”

Vanaf eind jaren ’80 werd steeds meer onderzoek gedaan naar bijna-dood-ervaringen. Dat kwam vooral omdat er toen voor het eerst werd gereanimeerd door medici en mensen uit hun toestand van klinisch dood zijn ontwaakten. De Nederlandse hartchirurg Pim van Lommel is internationaal doorgebroken met dit onderzoek en schreef het indrukwekkende boek Eindeloos bewustzijn. Ik ontmoette hem in 2019, bij een lezing.

Engelen van geboorte en dood
Een dame die op een andere manier inzicht kreeg in andere dimensies is Liselotte Baertz. Baertz zegt in Engelen van geboorte en dood: “De mens is nooit alleen. (…) Engelen spelen een rol in het proces van leven, dood en wedergeboorte. (…) Ze waken over leven en sterven van de mensheid en staan ons ook bij in moeilijke momenten.” Door haar werk als spiritueel therapeute ging Baertz steeds meer waarnemen. In haar boek omschrijft ze hoe de mens, begeleidt door zijn gids en engelbewaarder, vóór zijn incarnatie een plek op aarde uitkiest die zich het beste leent voor zijn ontwikkeling. Elke stap op het levenspad staat volgens haar onder begeleiding van verschillende lichtwezens. Dus na het keuzemoment komen er wezens die de nieuwe mens begeleiden van conceptie tot weeën. Dan helpen anderen de ruimte vrij te maken van onbevoegde wezens. De ‘heren van de tijd’ helpen je precies op het juiste moment geboren te laten worden. En ga zo maar door.

Bijzonder aan dit boek vind ik de omschrijving van het hiernamaals, de verschillende sferen, ‘hemelen’ en ‘hellen’. De eerste fase na het loslaten van het fysieke lichaam is terugkijken. Je maakt in nauw contact met je spirituele gids een vergelijking tussen het levensplan waarover je vóór je geboorte was ingelicht en je geleefde leven. Je kunt dan lering trekken: wat heb ik wel gedaan, wat niet. Daarna gaat je etherische lichaam naar een sfeer waar deze gereinigd wordt en achtergelaten boven het graf van je fysieke lichaam. Daar valt het binnen een week uiteen.

Je ontwaakt dan in één van de zeven astrale werelden, die van elkaar verschillen door hun verschil in trillingsfrequentie: 1. de ‘hel’ (haat, hebzucht, wraakzucht), 2. de lage egoïstische emoties, 3. emotionele kilte, 4. het eigenlijke hiernamaals, 5. het niveau van liefde en vertrouwen, 6. het niveau van goddelijke verbondenheid of in niveau 7. het goddelijk, emotioneel dienen. Je komt in díe sfeer, die overeenkomt met gevoelens die nog in jou leven. En je ontmoet alleen gestorven verwanten als ze hetzelfde niveau hebben bereikt, aldus Baertz. Je kunt door naar een volgende sfeer als je voldoende rijpheid hebt ontwikkeld. Die rijpheid kun je in een volgende reïncarnatie op de proef stellen.

Op het eind van haar boek schrijft Baertz een boodschap van een beschermengel aan de mens die hij begeleidt: “Zie in dat je een goddelijke ziel bent en dat je voor jezelf telkens opnieuw een persoonlijkheid opbouwt waarmee je op het niveau van de vormen ervaringen kunt opdoen. Je wordt geboren (incarneert) om een ontwaakte ziel te worden. Volg je innerlijke roepstem.”

Laten we ons dat allemaal realiseren. En ons blijven openen voor ons hart en de wonderen van de andere wereld.



Share this Post