Mooie teksten

Hieronder vind je citaten en gedichten over de essentie van ons bestaan, zingeving, innerlijke kracht en meer.

  • Franciscus van Assisi schreef ooit: Heer, maak mij tot werktuig van uw vrede Waar haat is, laat mij liefde zaaien Waar onrecht is, vergiffenis Waar twijfel is, vertrouwen Waar wanhoop is, hoop Waar duisternis is, licht En waar droefheid is, vreugde. O goddelijke Meester, geef mij dat ik er eerder naar verlang te troosten, dan getroost te worden Te begrijpen, dan begrepen te worden Te beminnen, dan bemind te worden. Want het is door te geven dat wij ontvangen Het is door te vergeven, dat wij vergiffenis ontvangen En het is door te sterven, dat wij geboren worden in het eeuwige leven.
  • “Een metgezel van de hemel weet dat de Zoon des Hemels en hijzelf beiden kinderen van de hemel zijn, en dat hij daarom alleen voor zichzelf mag spreken, zonder zich erom te bekommeren of dat door de anderen wordt goedgekeurd of niet. Iemand die zo is wordt door de mensen ‘het kind’ genoemd. Dat is wat ik bedoel met ‘een metgezel van de hemel’ zijn. Hij die zich uiterlijk buigt is een metgezel van de mensen.” Zhuang Zi p. 80-81
  • “De derde wens; onsterfelijkheid De dood heeft Nachiketas drie wensen toegestaan. Hij moet dus antwoord geven. Maar voordat de antwoorden gegeven worden, wordt de kandidaat voor inwijding eerst op de proef gesteld. Dat is een aloud thema, dat in alle religies weer een grote rol speelt. Alle Groten, alle wereldleraren, alle ingewijden hebben eerst de grote proef moeten doorstaan, die beproeving en verleiding die duidelijk moet maken dat alle zelfzucht uit het hart van de wijdeling is weggebrand.” Van Vledder, Upanishaden Het mysterie van het Zelf p. 142
  • “(…) Toen het intellect de liefde uiteen wilde zetten, rolde het hulpeloos als een ezel door de modder. Liefde alleen kan liefde en liefhebben verklaren. Het bewijs van de zon wordt door de zon zelf geleverd, wend wanneer je een bewijs verlangt je gezicht niet van hem af! De schaduw mag dan aanwijzingen over hem geven, de zon zelf schenkt elk ogenblik spiritueel licht. (…)” Woorden van het Paradijs, Gedichten van Roemi p. 46-47
  • “De dialogen tussen Christus en de ziel maken duidelijk dat Thomas reeds in zijn jonge jaren de religieuze persoonlijkheid opvat als iemand die idealiter vervuld is van een verlangen naar Degene, Die hij bij leven nooit volledig zou kunnen vatten. De intiem aandoende samenspraken die de literaire vorm van De interna consolatione bepalen, laten er geen misverstand over bestaan dat Thomas dit onvervuld verlangen als uiterst pijnlijk beschouwt.”(…) “U, Heer, zal ik mijn zwakheid belijden. Vaak word ik om een kleinigheid teneergeslagen en bedroefd. Ik maak het voornemen mij moedig te gedragen, maar als er dan een kleine bekoring komt, raak ik deerlijk in het nauw. Het is soms maar een onbeduidend iets waar een zware bekoring uit voortkomt. En terwijl ik mij enigermate in veiligheid waan, ontdek ik soms, dat ik zonder erg bijna bezweken ben door een windzucht. Zie dus, Heer, mijn geringheid aan en mijn broosheid (vgl. Ps. 24.18), die Gij van alle kanten kent. Erbarm U en trek mij weg uit de modder, dat ik er niet in vastraak (vgl. Ps. 68.15) en voor altijd verworpen blijf.” Thomas a Kempis, De navolging van Christus p. 13 en 182
  • Zolang er ruimte bestaat En er voelende wezens zijn, Moge ook ik blijven, Om de ellende van de wereld te verdrijven. Shantideva

Share this Post