Spiritueel uit de kast

Als je druk bezig bent met carrière maken kan het handig zijn om niet al te veel van je diepste gevoelens te delen met jezelf en met anderen. Want stel je voor dat iemand je zwak of minder geschikt vindt en stel je voor dat je een paar minuten niks nuttigs doet! Ik leed behoorlijk onder deze overtuigingen en werkte me een slag in de rondte. Tot we onze kinderen kregen en ik door omstandigheden bijna naar de andere wereld was vertrokken… Door deze ervaring ging ik nadenken over de zin van mijn leven: wat kom ik hier doen en wat is mijn toegevoegde waarde?

Deze zoektocht maakte dat ik stil kwam te staan. Letterlijk en figuurlijk. Ik stopte met mijn grootste opdrachten en met mijn politieke werk, om te onderzoeken wat nu werkelijk van betekenis was in mijn leven. Wat zijn mijn grootste gaven? Wat heb ik te bieden? En met wie had ik mij nu ten diepste verbonden? Het antwoord vond ik verrassend en teleurstellend tegelijk. Met velen, maar toch voelde ik een bepaalde leegheid en eenzaamheid. Dus wilde ik vervulling vinden, maar in welke hoek moest ik het zoeken?

Mijn ontdekkingstocht leidde mij als ‘rationele rakker’ eerst naar opleidingen. Ik doorgrondde hechtingsproblemen, de basis van zinbeleving, psychologische vraagstukken en de oorsprong en werking van spiritualiteit. Dit onderzoek leerde me dat ik mezelf niet accepteerde zoals ik was. En omdat ik niet volledig van mezelf kon houden kon ik me niet werkelijk met anderen verbinden. Nou, dan was het dus makkelijk. Mijn doel werd mezelf accepteren zoals ik ben. Maar… daar bleken wel wat subvraagjes in te zitten die best ingewikkeld zijn. Zoals ‘wie ben ik’, ‘wat vind ik niet goed aan mezelf’ en ‘hoe accepteer ik mezelf’. Wat volgde was een verkenning naar wie ik ten diepste ben. Ik realiseerde me al snel dat dit een levenslange ontwikkelingsreis zou worden. Gelukkig zitten er verschillende fasen in die reis en waren leegte en eenzaamheid al snel verdwenen.

‘Ik Ben (die Ik Ben)’ is een kernzin in meerdere spirituele tradities. De mensheid en elk mens voor zich ontrafelt langzaam de mysteriën van leven en dood. Ieder op zijn eigen spirituele of rationele manier. Ik voelde dat ik mezelf nooit helemaal kon leren kennen door boekenwijsheid alleen. Ik moest ook ‘naar binnen gaan’ zoals dat zo mooi heet. Via meditatie naar de stilte en het goddelijke in mezelf. Via het doorgronden van (droom)symboliek naar mijn onbewuste. En via gebed naar de verbinding met ‘iets dat groter is dan ik’, ik noem het onvoorwaardelijke Liefde. Alleen dat kon leiden tot een werkelijk diepere verbinding.

Ik herontdekte door mijn innerlijke zoektocht dat ik al jong een bijzondere interesse voor het leven van Jezus van Nazareth had en ik wilde uitpluizen waarom. Ook ontdekte ik dat ik mijn dromen en spirituele ervaringen serieus mag nemen. En dat mijn eigen tranen en die van anderen een geschenk zijn, met een groot helend vermogen. Ik realiseerde me dat ik hier net als iedereen op aarde ben om te worden wie ik wezenlijk ben. Dus om mijn ziel, mijn wezen, tot uitdrukking te brengen in mijn leven.

Op mijn reis kreeg ik allerlei bijzondere ervaringen en had ik gesprekken met hele speciale mensen. Mijn missie werd: hoe kan ik mezelf zo ontwikkelen, dat ik mijn talenten verder ontdek, deze optimaal benut en hoe kan ik daarmee bijdragen aan een liefdevolle wereld. Hoe kan ik anderen verder helpen, bij zingeving en bij spirituele ontwikkeling en tegelijk nader onderzoek doen naar de mysteriën van het leven. Mijn overtuiging (visie) werd: wie zijn hart opent kan liefde en diepe verbinding ervaren. En daarnaast… ook gewoon lekker (hard) aan de slag! 😉 Een nieuwe start was gemaakt!

Hoe dit verder gaat, lees je in het stukje De innerlijke reis.

Share this Post