Channeling en bewustwording

In een gedicht van Franciscus van Assisi wordt gesproken over een vorm van dienend leiderschap vanuit liefde gedreven. Het is één van de vele gedichten in vele boeken over de weg naar een betekenisvol leven die zijn geschreven door theologen, filosofen, psychologen etc. Een interessant fenomeen is informatie die is verkregen via channeling.

Channeling is een vorm van communicatie tussen een mens en een bron, die gedachten, woorden, beelden, geluiden of gevoelens uitzendt die in woorden worden uitdrukt. Soms geeft de bron zichzelf een naam. In bepaalde gevallen stelde de bron zich voor als Jeshua of met een soortgelijke naam. In de tijd van de Bijbel ontving elke profeet opdrachten van een bron en duidde dit als het woord van God. Bekende hedendaagse Jezus channelings zijn gedaan door Jozef Rulof, Pamela Kribbe en Gabriela Gaastra-Levin.

Zoals deze mensen zelf ook opmerken in hun boeken is het nooit uit te sluiten dat er gedachten of gevoelens van het medium doorklinken in de teksten en is de informatie die vertaald wordt altijd beperkt tot het bevattingsvermogen en intellect van de ontvanger. Zij stellen dat zij door hun jarenlange ervaring een onderscheid hebben kunnen maken tussen eigen gedachten en/of gevoelens en die van de gechannelde informatie. Een voorbeeld van een channeling. Pamela Kribbe channelt met betrekking tot de transformatie van een egogebaseerd bewustzijn naar een hartgedragen bewustzijn:

“Als er ooit een zondeval was -in de Bijbel het verhaal dat Adam en Eva uit de tuin van Eden moesten omdat ze van de boom van goed en kwaad hadden gegeten-, dan was het dit: het jonge zielebewustzijn dat bevangen raakte door de mogelijkheden van het ego, door de belofte van macht. Het doel van de geboorte als individuele zielen was echter om alles te ervaren en te onderzoeken, het paradijs zowel als de hel, onschuld zowel als ‘zonde’. In die zin was er dus geen ‘val uit het paradijs’, geen ‘zondeval’ en geen ‘foute keuze’. Jij draagt geen schuld, tenzij je dat zelf gelooft.” En elders:

“Als de jonge ziel volwassen wordt, treedt er een verschuiving op naar een ‘ik-gecentreerde’ manier van kijken en ervaren. De illusie van macht bevordert het onderscheid tussen zielen, in plaats van de eenheid of verbondenheid tussen hen. Hierdoor ontstaat er een zekere eenzaamheid en vervreemding in de ziel. Hoewel ze zich hiervan niet geheel bewust is, wordt de ziel een vechter, een strijder om macht. Macht lijkt in die fase het enige te zijn dat de ziel geruststelt – voor even.”

Kribbe constateert dat wanneer je deze wens naar macht weer ontstijgt en er bewustzijnsgroei ontstaat, je een leegte kan ervaren die kenmerkend is voor het einde van de egofase. De start van deze fase blijkt vaak zwaarder dan de fase waarin mensen nog helemaal in de egofase zitten. Dit komt omdat je je bewust wordt van gevoelens die tot dan toe onbewust waren en het lijkt alsof er aan je getrokken wordt door gevoelens van zowel je ‘oude zelf’ als je ‘nieuwe zelf’.

Kribbe zegt hierover: “Deze gevoelens vormen de toegangspoort tot je eigen innerlijk. Het in contact komen met die diepere laag van jezelf is de enige weg naar zelfbevrijding.” Zij sluit met deze gechannelde informatie niet alleen aan bij de psychologie waarvan professor dr. C.G. Jung in de vorige eeuw de basis heeft gelegd, maar ook bij allerlei zeer oude teksten, zoals uit de Hermetica, de gnostiek en de alchemie.

Bij dit soort informatie kun je je afvragen hoe het werkt en of het ‘echt’ is. Wanneer je een keer een sessie hebt gedaan bij een goed medium, kun je zelf beoordelen hoe het aanvoelt. Bij het volgen van opleidingen in intuïtieve ontwikkeling en daarbuiten heb ik mooie dingen meegemaakt en informatie gekregen die hout sneed. Wat dat betreft was ik zelf een ongelovige Thomas, totdat ik zelf ook dingen ging waarnemen…

Share this Post