De psychologie van vreemdgaan

Vreemd gaan of gedachten daarover kunnen een aanleiding zijn voor zelfonderzoek en onderzoek naar wat je werkelijk zin geeft. Op enig moment had ik twee cliënten die waren vreemd gegaan en daar heel eigen ideeën over hadden. De één was alleen in gedachten vreemd gegaan, maar vond dat vreselijk, omdat het verlangen naar de ander diep zat. De ander was al heel vaak vreemd gegaan en vertelde dat zijn vrouw niet, onder het mom: wat niet weet wat niet deert.

Ik vroeg hen -en daarna aan anderen in dezelfde situatie- of de persoon of personen die zij adoreerden iets bezaten, dat zij zelf zouden willen hebben. In eerste instantie gaven ze aan dat zij zich meer gezien voelden door hun geheime liefde dan door hun partner. Maar na wat doorvragen bleek dat hetgeen hen aantrok in deze persoon of aan de situatie ook iets was dat zij zelf graag meer tot uitdrukking wilden brengen in hun leven: vrijheid, openheid, ambitie, liefde, expressie, avontuur, ergens voor staan, verjonging, verandering.

De focus verschoof dan ook van wat zij bij hun partner of in hun gezinssituatie misten, naar wat zij zelf misten in hun leven. Deze inzichten gaven de ruimte om zichzelf te gaan ontwikkelen op deze terreinen, om de verandering in hun eigen identiteit te onderzoeken en uit te zoeken wie ze wilden zijn. Wat hen werkelijk vervulling zou geven. Een volgende stap is hoe dit past binnen of buiten de huidige privésituatie.

Het kan natuurlijk dat je iemand tegen komt die beter aansluit bij wie jij bent of wilt zijn. Waarbij je echte liefde voelt. Als je al een relatie hebt blijkt het zinvol om voor jezelf te onderzoeken welke verlangens hier achter zitten. Hoe deze zich verhouden tot wat je in jezelf mist. Ik heb al vaker gezien dat zonder zelfreflectie patronen zich bij nieuwe partners herhalen als het nieuwe eraf is. ‘Ken uzelve’. Je persoonlijke verlangens, zingeving of gevoelens van leegte doorgronden kan je teleurstellingen in de toekomst besparen.

Share this Post